“ο πληγωμένος κάδος και η λευκή γάτα του δρόμου”

Παρακολουθώ, καιρό τώρα, τη λευκή γάτα του δρόμου,

που κάθε βράδυ, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, κάνει βουτιά στον άδειο κάδο των σκουπιδιών, κι ας ξέρει ότι την πρόλαβε το απορριμματοφόρο.

Στέκεται για λίγο εκεί μέσα, λες και συλλέγει αποδείξεις. Αναρωτιέμαι, μήπως, ετούτο το γατί δουλεύει για την αστυνομία περιβάλλοντος ή μήπως συμμετέχει σε κάποιο μυστικό πρόγραμμα εμψύχωσης των κάδων.

Αμέσως μετά, με τη σειρά, δέκα ιδιοκτήτες, δέκα ευνουχισμένα ζωντανά, δεμένα με το λουρί, θα βγάλουν περίπατο. Όλα τα ζωντανά θα κάνουν πιπί στην ίδια ρόδα του κάδου.

Συνέβησαν στον κάδο έκτακτα σήμερα. Πέρασε ένας πιτσιρίκος νωρίς και έκλεψε εκείνη τη ρόδα. Ύστερα πέρασε ένας έφηβος και άδειασε ένα δοχείο κόκκινη μπογιά πάνω στον κάδο, σημάδι του έρωτά του για την ανένδοτη Βίβιαν του ρετιρέ.

Το απορριμματοφόρο προσπέρασε τον κάδο απόψε. Η η γάτα δεν ήρθε. Τα ζωντανά έψαχναν για τη ρόδα. Οι ιδιοκτήτες κάτι κατάλαβαν και ο κάδος, βαρύς και πληγωμένος, ξεψυχούσε…

/Lavyrinthos 2006

ερωτεύομαι σημαίνει … ποιος έρωτας;

..και τι είναι αυτό που εσύ

το ονομάζεις έρωτα?

Κι αν ξέπεσε στα μάτια σου
ο μικρός ατίθασος θεός
γιατί εσύ να τον θρηνήσεις?
Θαρρώ πως και εκείνον
ένας ανώτερος θεός
θα ‘πρεπε να τον εποπτεύει.

Αν σου μιλώ ως Έλλην
είναι γιατί ποτέ
δεν μου συστήθηκαν
άλλοι θεοί
με αρμοδιότητες ξεχωριστές
και με ειδικές ευθύνες.
Και ποιος μου λέει εμένα
πως είναι ο έρωτας θεός,
αληθινός πως είναι,
μήπως εγώ τον είδα?
Δεν είναι δα και ο μόνος
θρύλος.
Ο λόγος που με κάνει
να στοχάζομαι
και να μιλώ για εκείνον
είναι που δε ζει
και να υπάρξει ζωντανός
δεν θα μπορέσει,
και συνεπώς
δεν μ’ απειλεί,
το ξέρω.
Ανάλογα,
που θα βρεθώ
και πως θα τύχει να ‘μαι,
επινοώ έναν έρωτα
σεξιστικό
και μια μορφή του δίνω
γιατί μπορώ και βλέπω.
Αυτό είναι ο έρωτας?
Και να μην έβλεπα
μια άλλη εκδοχή του
σίγουρα θα επινοούσα
μα θα ψηλάφιζα καλά
πριν αγοράσω
τη μορφή του.
Αλήθεια, ρώτησες ποτέ
έναν εκ γενετής τυφλό
μορφή αν έχει
ο έρωτάς του
και τι ο έρωτας για εκείνον
να σημαίνει?
Έτυχε ποτέ ν’ αφουγκραστείς,
του Απόλλωνα τη λύρα
και στις νότες της απάνω
τον έρωτα τον άφαντο
να σιγοτραγουδήσεις?
Στον φάνητα τον έρωτα
κι εγώ έχω πιστέψει
μα σαν φιλόσοφος
ξέρω καλά
πως είναι ανώφελο και βέβηλο
να του περάσω το χαλκά
για να τον έχω δέσμιο και γειωμένο.
Θα ‘μουν ανόητος
να είχα για σκοπό,
τον έρωτα -μόλις τον βρω-
να θέλω να υποτάξω.
Αν φύγει από μένα
θα χαρώ,
εκείνα που απλόχερα
του έδωσα
αλλού θα μεταγγίσει.
Γιατί λοιπόν να τον θρηνήσω?
Να ερωτευτώ σημαίνει, πρώτα,
να ανακαλύψω
του άλλου τη μοναδικότητα,
αίφνης, τον άλλο ανακαλύπτω
κι ερωτεύομαι.
Αν σε γοητεύσει
μονάχα η μορφή
μάλλον δεν είναι έρωτας
αυτό που νιώθεις
και μη τον ψάξεις πιο βαθιά
μα γλέντησέ τον
όσο μπορείς
του Διονύσου επιθυμία μπορεί και να ‘ναι.

Τα αλλόκοτα ταξίδια
του ενός
δεν είναι έρωτας
μα είναι πεδίο βολικό
και πρόσφορο είναι έδαφος
για να παιδεύεται η γραφή
και να καλλιεργείται ο λόγος.
Σπορέας είναι ο ποιητής
σπόρο γυμνό και καθαρό σκορπάει
μα δεν ορίζει αυτός τι βγάζει το χωράφι.
Μαζί με τον πολύτιμο καρπό
ζοχούς, αγκάθια και παράσιτα θα δρέψει.

Ακόμα και το χώμα
θέλει να αναπαύεται,
για μια και δυο και εφτά χρονιές
να ησυχάζει…
Χαίρεται τη μοναξιά του το αληθινό
το γόνιμο χωράφι
κι ας έχει μόνο τους ζοχούς,
τα αγκάθια και τις αγριάδες για ενοίκους…

© Λαβύρινθος 2006

η κουταμάρα “το αμέσως προσεχές διάστημα”

“το αμέσως προσεχές διάστημα”

Έχει καταντήσει αηδία η χρήση (προφορική και γραπτή) από τους πολιτικούς και τους κυβερνητικούς της φράσης “το αμέσως προσεχές διάστημα…”, χωρίς να ακολουθεί προσδιορισμός [χρονικός τε και επιθετικός] του διαστήματος.

Έχει καταντήσει, επίσης, αηδία η χρήση και η αναπαραγωγή (προφορική και γραπτή) από τους δημοσιογράφους μας της φράσης “το αμέσως προσεχές διάστημα…”, χωρίς να ακολουθεί προσδιορισμός [χρονικός τε και επιθετικός] του διαστήματος.

Σαν να έχει κοπεί το νεύρο της σκέψης! Σαν να βαριούνται τον εαυτό τους αυτοί οι άνθρωποι, τη σκέψη τους, τη γλώσσα τους, τη δουλειά τους, το είναι τους. Σε ποιο διάστημα αναφέρεστε κύριοι και κυρίες της ενημέρωσης? Απαιτείστε να οριστεί και να προσδιοριστεί, επιτέλους, το διάστημα να πάρει ο διάολος.

Ας πούμε ότι πολιτικός λέει μπαρούφες! Ο δημοσιογράφος γιατί αναπαράγει αυτούσιες τις μπαρούφες του πολιτικού περί του “αμέσως προσεχούς διαστήματος”;

Μήπως διδάσκεται στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών και στα Πανεπιστήμια Δημοσιογραφίας ετούτη η κουταμάρα του “αμέσως προσεχούς διαστήματος” ως γλώσσα υπεκφυγής; Πως γίνεται να χρησιμοποιείται από τόσους πολλούς δημοσιογράφους και κυβερνητικούς αυτή η βλακεία; Λες και την έχουνε μάθει παπαγαλία τη φράση. Λες και είναι συμπαιγνία το πράμα.

Να χαίρονται οι αρχισυντάκτες των σοβαρών ΜΜΕ τα φιντάνια τους. Οι καθηγηταράδες των σχολών ΜΜΕ γιατί κάνουν τουμπεκί;

Αν δεν γνωρίζετε (κυρίες και κύριοι δημοσιογράφοι) ποιο μπορεί να είναι το “αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα” (σ.σ. το εκάστοτε διάστημα), πείτε ή γράψτε “προσεχώς” ή “λίαν προσεχώς”.  Αν θέλετε και εσείς να μάθετε ποιο είναι το “αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα” ζητήστε από τον εκάστοτε βλάκα που σας το ξεφουρνίζει να το ορίσει το διάστημα. Διαφορετικά, μου επιτρέπεται να πως ότι είστε αναμεταδότες βλακείας…

Αμέτρητα τα παραδείγματα.

Αντιγράφω -σήμερα- από άρθρο εφημερίδας:

Με τροπολογία που θα κατατεθεί στη Βουλή το αμέσως προσεχές διάστημα θα διπλασιαστεί το ποσό της παρακράτησης του φόρου εισοδήματος που καταβάλλεται σήμερα από τους ενδιαφερόμενους από 10% σε 20% προκειμένου να επιτραπεί η προσφυγή τους κατά των διοικητικών πράξεων των ΔΟΥ στα φορολογικά δικαστήρια και να ανασταλεί έτσι επ’ αόριστον η είσπραξη των οφειλών από το κράτος.

Λαβύρινθος

Υ.Γ.: Συνεχίζεται και στη νέα [ανοιχτή] διακυβέρνηση / βλ. Archives for 2009