Να πάμε λίγο πίσω… στην αποκαθήλωση της εργασίας
Τι να μας πουν τώρα (σ.σ. αυτές τις ώρες-μέρες-χρόνια) τα συντεχνιακά αρκτικόλεξα [ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, G700]
“ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ”! κατ’ ουσία αλλά και κατ’ όνομα διαφοροποίηση από τα ψευτοαγωνιστικά αρκτικόλεξα. Ότε διακηρύξεις, ούτε καταστατικά, ούτε, γραμματείς, ούτε πρόεδροι και αντιπρόεδροι, ούτε καθαρίστριες, ούτε μελέτες, ούτε εκτός έδρας, ούτε νεοκλασσικά γραφεία, ούτε βραβεύσεις, ούτε χορηγοί, ούτε…, ούτε…, ούτε…
Πόσο ποιο απλά θα μπορούσε να διατυπώσει κανείς το αντικείμενο και το σκοπό; ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, τόσο απλά που σε αναγκάζει αμέσως να κάνεις πράξη το σκοπό σου. Διότι δεν χρειάζεται να εξηγήσεις, σε κανέναν, τι πρέπει να κάνει! Δυο λέξεις και όλοι καταλαβαίνουν και υλοποιούν αμέσως το ίδιο πράγμα.
Είναι απίστευτο, η κοινωνία με το “ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ” έχει δώσει super αγωνιστική πάσα στα κυβερνώντα, συγκυβερνώντα, παρακυβερνώντα και δήθεν αντικυβερνώντα αρκτικόλεξα κι εκείνα κάνουν τα αδύνατα δυνατά να μας στείλουν 100 χρόνια πίσω από τα γελάδια.
Πόσο είπαμε ότι έφτασε η ανεργία; 14,8%; και ποιο είχε πει ο υπουργός ότι είναι το όριο αντοχής του συστήματος; 14%;
Κι αν η πραγματική ανεργία δεν είναι 14,8% και είναι 20,8%;
Δυστυχώς για τους κυβερνήτες και ευτυχώς για την κοινωνία και την ιστορία της κοινωνίας, στις κοινωνίες δεν υπάρχει σημείο τήξεως όπως συμβαίνει με τα μέταλλα. Κι αν υπάρχει, αλλού χύνεται η κοινωνία και αλλού βρίσκεται το καλούπι.
Υπάρχει όμως Σημείο Καμπής, και η κοινωνία εκεί βρίσκεται τώρα και το ξέρει, και ξέρει επίσης τι κάνει.

Έργο της Νατάσας Ματράγκα © 2008 "Σημείο Καμπής"