Παράξενα συνέβησαν γεγονότα, τώρα τελευταία, εδώ ψηλά στων τσακαλιών το λόγκο. Ακούστηκε πως κάποιοι είδαν, με τα μάτια τους, τον Εύμαιο στη φλούδα ενός κέδρου μήνυμα για ενότητα και ελευθερία να σκαλίζει.
Οι λύκοι απ’ το λυκόρεμα κι εμείς, τα γρήγορα τσακάλια, καιρός ήτανε λέει να συμφιλιωθούμε, να σμίξουμε τη γνώση μας καλύτερα μήπως και γίνουμε ζώα.
Κάτι λυκοτσάκαλα, εκπαιδευμένοι μισθοφόροι, είδηση τον επήρανε και ξωπίσω του ριχτήκανε, χτυπώντας τον μπαμπέσικα με της καμπάνας το γλωσσίδι. Το μήνυμα ευθύς εσβήσανε και κατασπάραξαν το κουρασμένο του το σώμα
Τα σέβη μου γερόλυκε, μην προσπαθείς, χαμένος θα’ ναι ο κόπος. Τα λυκοτσάκαλα τις τύχες μας ορίζουν, τρουπώνουν εύκολα παντού, μπαίνουν και πισω τους σφαλίζουνε το παραθύρι, γυρίζουν μέρα-νύχτα και μυρίζουν, σκοτώνουν ό,τι βρουν, τιμή καμιά δεν έχουν μήτε και φόβο.
Lavyrinthos 2008
