Πάνε σχεδόν 3 χρόνια από τότε που έπαψα να αγοράζω εφημερίδα.
Πάνε περισσότερα από 3 χρόνια από τότε που οι δημοσιογράφοι, οι διευθυντές, οι εκδότες και οι επιχειρηματίες των ΜΜΕ άρχισαν να βλέπουν και να αισθάνονται που πάει η έντυπη δημοσιογραφία και η σχέση του αναγνώστη με το δημοσιογραφικό μέσο.
Τότε υπέβαλα ένα ερώτημα στο Βήμα και πήρα μια προσωπική-ειλικρινή απάντηση -προς τιμήν του ανθρώπου που μου την έδωσε. Σήμερα δεν χρειάζονται απαντήσεις, το πράγμα μιλάει από μόνο του, ξερνάει…. και ξερνάει… και τελειωμό δεν έχει. Το θέμα είναι ότι δεν έγινε τίποτα, μονάχα ανοχή…. και ανοχή…..
Περάσαμε πλέον στη βαρετή, στη βλακώδη μυθιστορηματική, και κυρίως στη διαφημιστική δημοσιογραφία.
Για φαντάσου…, να είσαι και να θέλεις ακόμα να λέγεσαι άνθρωπος των media, μικρού ή μεγάλου μέσου…
Παραθέτω την αλληλογραφία μου με το μέσο…
~~~~~~~~~~~~~~~
—– Forwarded by Μαρίζα Λάβδα/To Βήμα/ΔΟΛ ΑΕ/dolnet on 21/03/2006 09:02 μμ —–
| Χρήστος Μεμής/To Βήμα/ΔΟΛ ΑΕ/dolnet
21/03/2006 08:21 μμ |
|
Τι κρίμα που οι περισσότεροι αναγνώστες του «Βήματος» δεν σκέφτονται σαν εσάς! Μέσα μας όλοι εδώ συμφωνούμε μαζί σας αλλά αυτό που τόσο σας άρεσε σε κείνο το πρωτοσέλιδο (άρεσε και σε μας, γι αυτό και το επιχειρήσαμε) μας έφερε από την πρώτη στην τέταρτη θέση των πωλήσεων, πράγμα που σημαινε σοβαρή οικονομική αιμορραγία. Οταν ζητήσαμε εξηγήσεις για την πτώση από το εμπορικό τμήμα μας, εντεταλμένο να παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τη συμπεριφορά των αγοραστών εφημερίδων, μια από τις απαντήσεις έλεγε: Δεν προβάλατε ψηλά στην πρώτη σελίδα τις υπόλοιπες πλην Παπαρρηγοπούλου προσφορές (dvd, cd κλπ) και ήταν δύσκολο να τις ξεχωρίσουν οι αγοραστές στους πάγκους των εφημερίδων!
Συγχωρέστε μας λοιπόν την παρέκκλιση και συνεχίστε να μας τιμάτε με την προτίμησή σαςΓια «Το Βήμα»
Χρ. Μεμής,
Διευθυντής Σύνταξης
Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,
Γιατί παίζει με την αισθητική μας -εννοώ των αναγνωστών- το σχεδιαστικό / δημιουργικό / εμπορικό ή όπως αλλιώς αυτοπροσδιορίζεται το Τμήμα των εκδόσεών σας. Παρατηρώ πως κάθε φορά μετατοπίζεται -ανάλογα με το “ειδικό βάρος” της ένθεσης- το ΟΝΟΜΑ της εφημερίδας. Να μου συγχωρείτε τον χαρακτηρισμό, αλλά δεν μπορώ παρά να θεωρήσω βέβηλους εκείνους που κρεμάνε φαρδιά-πλατιά μια πλουμιστή ρεκλάμα (“patchwork”) στην κορυφή της πρώτης σελίδας, “υποβιβάζοντας” [κατά την ταπεινή μου άποψη] ένα Όνομα-Σύμβολο για τον Τύπο, τη Δημοκρατία και την Παιδεία του τόπου μας.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πω πως μέσα από ” ΤΟ ΒΗΜΑ” έμαθα να διαβάζω, να σκέπτομαι, να μιλάω, να διαλέγομαι, να αμφισβητώ, να διεκδικώ, να απολαμβάνω. Μέσα από την εφημερίδα σας αγάπησα το βιβλίο, καλλιέργησα την αισθητική του λόγου και της γραφής. Έμαθα την τέχνη της πένας και λευτέρωσα την ψυχή μου γράφοντας.
Είκοσι και πλέον χρόνια, βήμα τω βήμα έφτιαξα την περπατησιά μου, το ύφος μου, τις αρχές μου, τα ιδανικά μου, τις ιδέες μου, τις φιλίες μου. Προσπαθώ να είμαι σύγχρονος και τα καταφέρνω καλά. Προσαρμόζομαι εύκολα, παρ’ ότι πρωτόμαθα να γράφω με τους τόνους και τα πνεύματα.
Καμιά φορά βάζω και νερό στο κρασί μου, για να διατηρώ ισορροπίες με τους παλαιότερους, αλλά και για να μην έρχομαι σε ρήξη με τους πολύ φρέσκους. Μα δεν μπορώ να βάλλω το κάρο μπροστά από το άλογο, τούτο είναι θέμα αρχής. Φανταστείτε έναν πολιτικό να βάζει πάνω από το όνομά του, όχι το πορτρέτο του, αλλά τη ρεκλάμα του χορηγού του.
Αυτή η απόλυτη παράδοση στα τερτίπια της διαφήμισης ειλικρινά με τρομάζει, έως και αηδία μου προκαλεί. Πόση χαρά ένιωσα σαν αντίκρισα το κυριακάτικο φύλλο της 12ης Μαρτίου! Το όνομα στην κορυφή και η ρεκλάμα στον «πάτο». Αυτό είναι, είπα, αυτό είναι το «ΒΗΜΑ»! Δείτε τι ωραίο που είναι!
Διπλή η χαρά σαν είδα ότι μέσα στις σελίδες του κρύβει ένα βιβλίο από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους του Παπαρρηγοπούλου. Μετά, την άλλη Κυριακή, πάλι η ρεκλάμα στην κορυφή. Πολύ βαριά, πολύχρωμη ρεκλάμα, δεν ξέρω και εγώ πόσα γιγαμπάιτ.
Σας παρακαλώ, μεριμνήστε. Πείτε στους διαφημιστές να βάζουν τη ρεκλάμα στο πλάι, στον πάτο, σε μιαν άκρη, κάθετη ή οριζόντια, όπως τους κάνει κέφι, όχι όμως στην ΚΟΡΥΦΗ. Ας σεβαστούν την Κορυφαία Φήμη που έχει το Όνομα. Ας σκεφτούν λίγο, ας σκεφτούν οι «κορυφαίοι» διαφημιστές.
Με εκτίμηση,
Γεώργιος Β. Σαρανταυγάς
και για την αντιγραφή
“Λαβύρινθος”
