ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ ΑΥΘΕΝΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

Αρχείο για την κατηγορία ‘People n’ Politics’

Ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι και το προσεχές διάστημα σταφύλι

In Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics on Οκτωβρίου 22, 2009 at 8:42 μμ

Ο λόγος αφορά στην περίφημη ελληνική κουταμάρα “το προσεχές διάστημα” ή “το αμέσως προσεχές διάστημα“, η οποία έχει εγκατασταθεί στη γλώσσα σχεδόν όλων των αμέσα ή έμμεσα απασχολούμενων στην πολιτική και τη [stricto sensu]  δημόσια πληροφόρηση.

Το δυστύχημα είναι ότι η κουταμάρα δεν αφορά τόσο σε γλωσσικό lapsus όσο -τολμώ να πω- σε ένδεια της σκέψης, σε απροσχημάτιστη υπεκφυγή και σε απουσία αντίληψης του φόβου [σ.σ. σεβασμού] και της ευθύνης για τα κοινά.

Διάστημα που δεν ορίζεται αντικατοπτρίζει -ενδεχομένως- νου που δεν ορά και δεν οραματίζεται σε ορισμένο πεδίο [δυνατοτήτων και εφικτού], νου που δεν θέλει ή δεν μπορεί να είναι ειλικρινής, πιθανότατα αφελούς ή βαριεστημένου νου.

Κυβερνητική δημοσίευση σε ιστοσελίδα κορυφαίου παράγοντα-θεσμού μάς καλεί στο παιχνίδι της  ανοιχτής διακυβέρνησης, ωστόσο μάς ενημερώνει ότι:

“…η διαδικασία της επιλογής ξεκινά άμεσα και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στο προσεχές διάστημα

Ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι και το προσεχές διάστημα σταφύλι!

καταδικασμένη Ελληνική Δημοκρατία…

In Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics, Uncategorized on Σεπτεμβρίου 1, 2009 at 10:57 μμ

Το Δικαστήριο [των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων] αποφασίζει:

1) Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει, κατά την ημερομηνία λήξης της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2005, C-415/03, Επιτροπή κατά Ελλάδας, σχετικά με την ανάκτηση των ενισχύσεων που κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες προς την κοινή αγορά, σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης 2003/372/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2002, για ενίσχυση που χορήγησε η Ελλάδα στην Ολυμπιακή Αεροπορία,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση
αυτή και το άρθρο 228, παράγραφος 1, ΕΚ.
2) Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι
πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», χρηματική ποινή ύψους
16 000 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης στην εφαρμογή
των αναγκαίων μέτρων προς συμμόρφωση με την προπαρατεθείσα
απόφαση της 12ης Μαΐου 2005, Επιτροπή κατά Ελλάδας,
με ημερομηνία έναρξης της καταβολής ένα μήνα από τη
δημοσίευση της παρούσας απόφασης και μέχρι την εκτέλεση
της εν λόγω απόφασης της 12ης Μαΐου 2005.
3) Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι
πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», το κατ’ αποκοπή ποσό των
2 εκατομμυρίων ευρώ.
4) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

—————–

Αντιγραφή από την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 205/4, 29.8.2009

πηγή: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2009:205:0004:0004:EL:PDF

Υ. Γ 1. : πήρε το αυτί μου ότι ο πρωθυπουργός θα ξεκινήσει την ομιλία του στη ΔΕΘ με τούτη εδώ την αλήθεια. Να ‘ναι αλήθεια?

Υ. Γ 2. : Ποιος είναι η Ελληνική Δημοκρατία βρε παιδιά? Να τον βρούμε να πληρώσει, μπας και σωθεί η τιμή της.

Απάντηση από το βήμα του Λαβυρίνθου

In Contemporary Life Issues, Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics on Ιουνίου 22, 2009 at 12:20 μμ

Πάνε σχεδόν 3 χρόνια από τότε που έπαψα να αγοράζω εφημερίδα.

Πάνε περισσότερα από 3 χρόνια από τότε που οι δημοσιογράφοι, οι διευθυντές, οι εκδότες και οι επιχειρηματίες των ΜΜΕ άρχισαν να βλέπουν και να αισθάνονται που πάει η έντυπη δημοσιογραφία και η σχέση του αναγνώστη με το δημοσιογραφικό μέσο.

Τότε υπέβαλα ένα ερώτημα στο Βήμα και πήρα μια προσωπική-ειλικρινή απάντηση -προς τιμήν του ανθρώπου που μου την έδωσε. Σήμερα δεν χρειάζονται απαντήσεις, το πράγμα μιλάει από μόνο του, ξερνάει…. και ξερνάει… και τελειωμό δεν έχει. Το θέμα είναι ότι δεν έγινε τίποτα, μονάχα ανοχή…. και ανοχή…..

Περάσαμε πλέον στη βαρετή, στη βλακώδη μυθιστορηματική, και κυρίως στη διαφημιστική δημοσιογραφία.

Για φαντάσου…, να είσαι και να θέλεις ακόμα να λέγεσαι άνθρωπος των media, μικρού ή μεγάλου μέσου…

Παραθέτω την αλληλογραφία μου με το μέσο…

~~~~~~~~~~~~~~~

vima2geo

—– Forwarded by Μαρίζα Λάβδα/To Βήμα/ΔΟΛ ΑΕ/dolnet on 21/03/2006 09:02 μμ —–

Χρήστος Μεμής/To Βήμα/ΔΟΛ ΑΕ/dolnet

21/03/2006 08:21 μμ

To

Μαρίζα Λάβδα/To Βήμα/ΔΟΛ ΑΕ/dolnet@dolnet

Subject

Re: Fw: epistoli anagnwsti [sxolia gia tin prwti selida]Link

Τι κρίμα που οι περισσότεροι αναγνώστες του «Βήματος» δεν σκέφτονται σαν εσάς! Μέσα μας όλοι εδώ συμφωνούμε μαζί σας αλλά αυτό που τόσο σας άρεσε σε κείνο το πρωτοσέλιδο (άρεσε και σε μας, γι αυτό και το επιχειρήσαμε) μας έφερε από την πρώτη στην τέταρτη θέση των πωλήσεων, πράγμα που σημαινε σοβαρή οικονομική αιμορραγία. Οταν ζητήσαμε εξηγήσεις για την πτώση από το εμπορικό τμήμα μας, εντεταλμένο να παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τη συμπεριφορά των αγοραστών εφημερίδων, μια από τις απαντήσεις έλεγε: Δεν προβάλατε ψηλά στην πρώτη σελίδα τις υπόλοιπες πλην Παπαρρηγοπούλου προσφορές (dvd, cd κλπ) και ήταν δύσκολο να τις ξεχωρίσουν οι αγοραστές στους πάγκους των εφημερίδων!
Συγχωρέστε μας λοιπόν την παρέκκλιση και συνεχίστε να μας τιμάτε με την προτίμησή σας

Για «Το Βήμα»

Χρ. Μεμής,
Διευθυντής Σύνταξης

ge02vima

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Γιατί παίζει με την αισθητική μας -εννοώ των αναγνωστών- το σχεδιαστικό / δημιουργικό / εμπορικό ή όπως αλλιώς αυτοπροσδιορίζεται το Τμήμα των εκδόσεών σας. Παρατηρώ πως κάθε φορά μετατοπίζεται -ανάλογα με το “ειδικό βάρος” της ένθεσης- το ΟΝΟΜΑ της εφημερίδας. Να μου συγχωρείτε τον χαρακτηρισμό, αλλά δεν μπορώ παρά να θεωρήσω βέβηλους εκείνους που κρεμάνε φαρδιά-πλατιά μια πλουμιστή ρεκλάμα (“patchwork”) στην κορυφή της πρώτης σελίδας, “υποβιβάζοντας” [κατά την ταπεινή μου άποψη] ένα Όνομα-Σύμβολο για τον Τύπο, τη Δημοκρατία και την Παιδεία του τόπου μας.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πω πως μέσα από ” ΤΟ ΒΗΜΑ” έμαθα να διαβάζω, να σκέπτομαι, να μιλάω, να διαλέγομαι, να αμφισβητώ, να διεκδικώ, να απολαμβάνω. Μέσα από την εφημερίδα σας αγάπησα το βιβλίο, καλλιέργησα την αισθητική του λόγου και της γραφής. Έμαθα την τέχνη της πένας και λευτέρωσα την ψυχή μου γράφοντας.

Είκοσι και πλέον χρόνια, βήμα τω βήμα έφτιαξα την περπατησιά μου, το ύφος μου, τις αρχές μου, τα ιδανικά μου, τις ιδέες μου, τις φιλίες μου. Προσπαθώ να είμαι σύγχρονος και τα καταφέρνω καλά. Προσαρμόζομαι εύκολα, παρ’ ότι πρωτόμαθα να γράφω με τους τόνους και τα πνεύματα.

Καμιά φορά βάζω και νερό στο κρασί μου, για να διατηρώ ισορροπίες με τους παλαιότερους, αλλά και για να μην έρχομαι σε ρήξη με τους πολύ φρέσκους. Μα δεν μπορώ να βάλλω το κάρο μπροστά από το άλογο, τούτο είναι θέμα αρχής. Φανταστείτε έναν πολιτικό να βάζει πάνω από το όνομά του, όχι το πορτρέτο του, αλλά τη ρεκλάμα του χορηγού του.

Αυτή η απόλυτη παράδοση στα τερτίπια της διαφήμισης ειλικρινά με τρομάζει, έως και αηδία μου προκαλεί. Πόση χαρά ένιωσα σαν αντίκρισα το κυριακάτικο φύλλο της  12ης Μαρτίου! Το όνομα στην κορυφή και η ρεκλάμα στον «πάτο». Αυτό είναι, είπα, αυτό είναι το «ΒΗΜΑ»! Δείτε τι ωραίο που είναι!

Διπλή η χαρά σαν είδα ότι μέσα στις σελίδες του κρύβει ένα βιβλίο από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους του Παπαρρηγοπούλου. Μετά, την άλλη Κυριακή, πάλι η ρεκλάμα στην κορυφή. Πολύ βαριά, πολύχρωμη ρεκλάμα, δεν ξέρω και εγώ πόσα γιγαμπάιτ.

Σας παρακαλώ, μεριμνήστε. Πείτε στους διαφημιστές να βάζουν τη ρεκλάμα στο πλάι, στον πάτο, σε μιαν άκρη, κάθετη ή οριζόντια, όπως τους κάνει κέφι, όχι όμως στην ΚΟΡΥΦΗ. Ας σεβαστούν την Κορυφαία Φήμη που έχει το Όνομα. Ας σκεφτούν λίγο, ας σκεφτούν οι «κορυφαίοι» διαφημιστές.

Με εκτίμηση,

Γεώργιος Β. Σαρανταυγάς

και για την αντιγραφή

“Λαβύρινθος”

Η αρχή του τέλους…

In 2007-2013, Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics on Ιουνίου 17, 2009 at 3:59 μμ

Υπάρχει πιθανότητα διάλυσης/κατάρρευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης? Μπορούμε να προβλέψουμε τα πιθανά αίτια κατάρρευσης, καθώς και την πορεία που θα λάβει μια “σταδιακή” ή ταχύρυθμη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν η Οικονομική και Νομισματική Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί  να σώσει τον εαυτό της, πως θα μπορέσει να σώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση των κρατών-μελών της και των Υπηκόων της?

download  the work of scholar George V. Sarantavgas entitled “The Concept of Nation-State and the European Union: Philosophical  and Political Approaches on European Unification” (in pdf format)

Philosophical and Political Approaches on European Unification

κατά την αποκαθήλωση της εργασίας

In Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics on Μαΐου 1, 2009 at 12:15 πμ

που ήταν η ΓΣΕΕ?

η μαρκίζα στο κυβερνητικό κτίριο-θεσμό τους οδού Πειραιώς [σ.σ. υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων] αποκαθηλώθηκε, το 2004, με συνοπτικές διαδικασίες, λες και ήταν ληγμένη διαφήμιση. Τότε η ΓΣΕΕ το έκανε τουμπεκί. Τουμπεκί το έκανε και η ΑΔΕΔΥ. Τουμπεκί το έκαναν και οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Εργασίας.

Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε την επανίδρυση του κράτους από τις μαρκίζες. Με τη νέα της μαρκίζα στο κτίριο τους οδού Πειραιώς [σ.σ. πλέον Υπουργείο Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας] ήξερε τι έκανε. Έπιασε τη χορτασμένη και βολεμένη εργατική τάξη στον ύπνο. Αν αυτό γινόταν σήμερα, θα γινόταν λόγος για πραξικόπημα. Η ευφορία, όμως, του 2004 τα έκανε όλα να φαίνονται άδολες καινοτομίες…

Κατά ένα περίεργο τρόπο, η επανίδρυση της Νέας Δημοκρατίας περιορίστηκε στις μαρκίζες των κυβερνητικών κτιρίων και στα κρατικά αρκτικόλεξα.  Κατά ένα περίεργο τρόπο, την ίδια περίπου εποχή, η ΣΕΒ άλλαζε την επωνυμία του και φρεσκάριζε την εταιρική του ταυτότητα. Κατά έναν, επίσης, περίεργο τρόπο ήρθε η κρίση και κατά έναν άλλο περίεργο τρόπο η κρίση γενικεύεται και διευρύνεται.

Αναρωτιέμαι, ποιον προσπαθούν, αυτή την έρμη ώρα, να πείσουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ ότι κόπτονται για τους θεσμούς και την εργασία. Στη συνείδησή τη δική μου έχουν [αφού δεν τους ένοιαξε η αποκαθήλωση της θεσμικής μαρκίζας] μεταβληθεί σε ΓΣΑΕ και ΑΔΑΔΥ [σ.σ. όπου Α=Απασχολούμενων].

Τώρα όλοι αλυχτάνε και το παίζουνε προστάτες της εργασίας. Τώρα η ΓΣΕΕ θυμήθηκε τον εργατικό νόμο. Αλλά σε τι αναφέρεται? Στην πράξη δεν υπάρχει, πλέον, τέτοιος νόμος! Μήπως εννοεί τον “απασχολητικό”?

Ο στόχος επετεύχθη! Ελλείψει κοινής γλώσσας, προκύπτει αδυναμία προσδιορισμού και επιδίωξης του δικαίου της εργασίας!

P.S.:  Η χώρα, η εργασία, η ανθρώπινη τιμή και αξιοπρέπεια, οι θεσμοί ποδοπατούνται στο πεδίο της βλακώδους μάχης/συμπαιγνίας των αρκτικολέξων.

Labyrinth Greece 2009

Πίσω στην Κυψέλη μας…

In Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics on Οκτωβρίου 5, 2008 at 12:20 μμ

Έχουμε φύγει από την “Καλών Τεχνών Αθηνών” και ανεβαίνουμε την “Πειραιώς” (του Πειραιώς) με προορισμό την Κυψέλη μας. Πάνω στη μοτοσικλέτα, νιώθω τα χέρια της αγαπημένης μου να κάνουν τέλειο κύκλο γύρω από τη μέση μου και η ψυχή μου πλημμυρίζει από αγάπη. Θέλω να ανταποδώσω άμεσα, μα σε ποιον να αφήσω το τιμόνι. Στην ομόνοια, σκέφτομαι, σε λίγο φτάνουμε. Εκεί, με έναν γύρο της πλατείας θα ανταποδώσω στην αγαπημένη μου, και θ’ αποδώσω τιμή στην αγάπη που με κυκλώνει, εν ομονοία.

Φευ! Κάποιοι -που άλλη αντίληψη για την ομόνοια έχουν ή που καμιά δεν έχουν – τον κύκλο της διέλυσαν, χωρίς καν να μας ρωτήσουν. “Αγγάλιασέ με δυνατά” φωνάζω στην αγαπημένη μου και ο απόηχος της φωνής μου αυτοχειριάζεται στην κόψη των δοντιών, καθώς απ’ την οργή μου σφίγγουν.

“Πίσω στην Κυψέλη μας…”, μου λέει εκείνη!

…σαν έτοιμος από καιρό

In Contemporary Life Issues, People n’ Politics on Φεβρουαρίου 25, 2008 at 11:32 πμ

Μα τι στο καλό? Πεθαμένοι είστε όλοι? Τελειωμένοι νέοι, παγιδευμένοι στη δίνη της εποχής. Εξαρτήματα που ψάχνουν απελπισμένα να μπουν σε ένα payroll. Μπλοκαρισμένα μυαλά που στριμώχνουν τα φρέσκα σώματά τους σε χαμηλοτάβανες ανήλιες αίθουσες κατάρτισης, αγόμενοι και φερόμενοι. Προς τι? Νέοι άνθρωποι, τύπου LLL (Life-Long-Learning), καταδικασμένοι να συσσωρεύουν πιστοποιητικά για να είναι πάντα έτοιμοι να δείξουν ότι είναι qualified, απασχολήσιμοι (sic), σκέτα resources στο έλεος της κρίσης του κάθε HR Manager [που δε διαφέρει σε τίποτα]. Θεέ μου, που επενδύονται[?] τα όνειρα? Φεύγει η ζωή και χάνεται, LLL….

ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΕΣΕΒΕ, ΠΟΕΣΥ, ΠΟΥΕΣΥ, ΟΥΣΤΕΣΥ…., μονάχα αρκτικόλεξα, σκέτα αρκτικόλεξα, τίποτα περισσότερο, καμία ουσία…Μια Ελλάδα εικοσιπέντε αιώνων εγκλωβισμένη σε αρκτικόλεξα.

Αποκαθηλώθηκε με συνοπτικές διαδικασίες η επιγραφή “Υπουργείο Εργασίας &…” και στη θέση της αναρτήθηκε μια άλλη ξεδιάντροπη, χυδαία, που μας πληροφορεί ότι τώρα έχουμε “Υπουργείο Απασχόλησης &…” που φροντίζει να είμαστε απασχολήσιμοι, που θέλει να είμαστε οι LLL, να γυρνάμε από ΚΕΚ σε ΚΕΚ, να γίνουμε ΚΕΚΕΔΕΣ, γεμίζοντας με ΛΕΚΕΔΕΣ γνώσης το CV μας. Κι’ ύστερα στη γύρα, μονίμως στη γύρα, παρακαλώντας να εκτιμήσουν τα πιστοποιημένα μας προσόντα. Κολοκύθια στο πάτερο…

Κόπτονται οι εργατοπατέρες και οι οργανώσεις τους για το δίκιο και την τιμή του εργάτη, για την προστασία της εργασίας και των δικαιωμάτων του εργαζόμενου. Γιατί δεν αντέδρασε κανένας όταν αποκαθηλώθηκε η επιγραφή? Δεν πόνεσε η ψυχής τους? Ούτε μια απλή διαμαρτυρία!

Αυτοί ανέκαθεν απέφευγαν την εργασία. Οι ίδιοι είχαν επιλέξει, προ πολλού, να είναι απασχολήσιμοι στις αυλές των κομμάτων, φελλοί, φαύλοι και ανώφελοι…

Λυπούμαι που θα το πω, αλλά δε συμμερίζομαι τις ανησυχίες της γενιάς των 700 ευρώ, ούτε εκείνες των γονιών τους. Χρειάζεται δυο μέρη το σαδομαζοχιστικό παιχνίδι, και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε διότι το παιχνίδι εξυπηρετούσε και τα δυο μέρη. Μόνη της φροντίζει να θεσμοθετηθεί -και θεσμοθετήθηκε- η γενιά των 700 ευρώ. Τόσο κυνηγούσε, τόσα της δώσανε! Αρκέστηκε στα τόσο, γιγαντώθηκε, εθιμοποιήθηκε, θεσμοθετήθηκε, έγινε πρόβλημα άλυτο. Λογικό είναι να υπάρχει μια και μόνο λύση! Λίγο παπαρουνόσπορο κάθε φορά (2-3%) και βλέπουμε…

Αποχαιρέτα την Αλεξάνδρεια που ήξερες. Θα ‘πρεπε να ‘σουν έτοιμος και προετοιμασμένος πατριώτη. Δεν έχεις παρά να σκύψεις το κεφάλι. Εσύ έδωσες το δικαίωμα να μη σε λογαριάζουν.

ερωτεύομαι σημαίνει … ποιος έρωτας;

In Literature / Poetry, People n’ Politics on Φεβρουαρίου 15, 2008 at 12:07 μμ

..και τι είναι αυτό που εσύ

το ονομάζεις έρωτα?

Κι αν ξέπεσε στα μάτια σου
ο μικρός ατίθασος θεός
γιατί εσύ να τον θρηνήσεις?
Θαρρώ πως και εκείνον
ένας ανώτερος θεός
θα ‘πρεπε να τον εποπτεύει.

Αν σου μιλώ ως Έλλην
είναι γιατί ποτέ
δεν μου συστήθηκαν
άλλοι θεοί
με αρμοδιότητες ξεχωριστές
και με ειδικές ευθύνες.
Και ποιος μου λέει εμένα
πως είναι ο έρωτας θεός,
αληθινός πως είναι,
μήπως εγώ τον είδα?
Δεν είναι δα και ο μόνος
θρύλος.
Ο λόγος που με κάνει
να στοχάζομαι
και να μιλώ για εκείνον
είναι που δε ζει
και να υπάρξει ζωντανός
δεν θα μπορέσει,
και συνεπώς
δεν μ’ απειλεί,
το ξέρω.
Ανάλογα,
που θα βρεθώ
και πως θα τύχει να ‘μαι,
επινοώ έναν έρωτα
σεξιστικό
και μια μορφή του δίνω
γιατί μπορώ και βλέπω.
Αυτό είναι ο έρωτας?
Και να μην έβλεπα
μια άλλη εκδοχή του
σίγουρα θα επινοούσα
μα θα ψηλάφιζα καλά
πριν αγοράσω
τη μορφή του.
Αλήθεια, ρώτησες ποτέ
έναν εκ γενετής τυφλό
μορφή αν έχει
ο έρωτάς του
και τι ο έρωτας για εκείνον
να σημαίνει?
Έτυχε ποτέ ν’ αφουγκραστείς,
του Απόλλωνα τη λύρα
και στις νότες της απάνω
τον έρωτα τον άφαντο
να σιγοτραγουδήσεις?
Στον φάνητα τον έρωτα
κι εγώ έχω πιστέψει
μα σαν φιλόσοφος
ξέρω καλά
πως είναι ανώφελο και βέβηλο
να του περάσω το χαλκά
για να τον έχω δέσμιο και γειωμένο.
Θα ‘μουν ανόητος
να είχα για σκοπό,
τον έρωτα -μόλις τον βρω-
να θέλω να υποτάξω.
Αν φύγει από μένα
θα χαρώ,
εκείνα που απλόχερα
του έδωσα
αλλού θα μεταγγίσει.
Γιατί λοιπόν να τον θρηνήσω?
Να ερωτευτώ σημαίνει, πρώτα,
να ανακαλύψω
του άλλου τη μοναδικότητα,
αίφνης, τον άλλο ανακαλύπτω
κι ερωτεύομαι.
Αν σε γοητεύσει
μονάχα η μορφή
μάλλον δεν είναι έρωτας
αυτό που νιώθεις
και μη τον ψάξεις πιο βαθιά
μα γλέντησέ τον
όσο μπορείς
του Διονύσου επιθυμία μπορεί και να ‘ναι.

Τα αλλόκοτα ταξίδια
του ενός
δεν είναι έρωτας
μα είναι πεδίο βολικό
και πρόσφορο είναι έδαφος
για να παιδεύεται η γραφή
και να καλλιεργείται ο λόγος.
Σπορέας είναι ο ποιητής
σπόρο γυμνό και καθαρό σκορπάει
μα δεν ορίζει αυτός τι βγάζει το χωράφι.
Μαζί με τον πολύτιμο καρπό
ζοχούς, αγκάθια και παράσιτα θα δρέψει.

Ακόμα και το χώμα
θέλει να αναπαύεται,
για μια και δυο και εφτά χρονιές
να ησυχάζει…
Χαίρεται τη μοναξιά του το αληθινό
το γόνιμο χωράφι
κι ας έχει μόνο τους ζοχούς,
τα αγκάθια και τις αγριάδες για ενοίκους…

© Λαβύρινθος 2006


“ο πληγωμένος κάδος και η λευκή γάτα του δρόμου”

In Literature / Poetry, People n’ Politics on Φεβρουαρίου 5, 2008 at 11:55 μμ

rodinthinker.jpg Παρακολουθώ, καιρό τώρα, τη λευκή γάτα του δρόμου,

που κάθε βράδυ, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, κάνει βουτιά στον άδειο κάδο των σκουπιδιών, κι ας ξέρει ότι την πρόλαβε το απορριμματοφόρο.

Στέκεται για λίγο εκεί μέσα, λες και συλλέγει αποδείξεις. Αναρωτιέμαι, μήπως, ετούτο το γατί δουλεύει για την αστυνομία περιβάλλοντος ή μήπως συμμετέχει σε κάποιο μυστικό πρόγραμμα εμψύχωσης των κάδων.

Αμέσως μετά, με τη σειρά, δέκα ιδιοκτήτες, δέκα ευνουχισμένα ζωντανά, δεμένα με το λουρί, θα βγάλουν περίπατο. Όλα τα ζωντανά θα κάνουν πιπί στην ίδια ρόδα του κάδου.

Συνέβησαν στον κάδο έκτακτα σήμερα. Πέρασε ένας πιτσιρίκος νωρίς και έκλεψε εκείνη τη ρόδα. Ύστερα πέρασε ένας έφηβος και άδειασε ένα δοχείο κόκκινη μπογιά πάνω στον κάδο, σημάδι του έρωτά του για την ανένδοτη Βίβιαν του ρετιρέ.

Το απορριμματοφόρο προσπέρασε τον κάδο απόψε. Η η γάτα δεν ήρθε. Τα ζωντανά έψαχναν για τη ρόδα. Οι ιδιοκτήτες κάτι κατάλαβαν και ο κάδος, βαρύς και πληγωμένος, ξεψυχούσε…

/Lavyrinthos 2006

…κάθε εταιρία αναζητεί το ευνοϊκότερο για αυτή φορολογικό περιβάλλον

In Critical Inquiry into National Concepts, People n’ Politics on Ιανουαρίου 23, 2008 at 5:00 μμ

Αντιγράφουμε από τη συνέντευξη του υπουργού ανάπτυξης κ. Χρήστου Φώλια στη βουλγαρική εφημερίδα Τρουντ (δημοσίευση: ΕΞΠΡΕΣ, 22/01/2008)

Δημοσιογράφος: Για ποιο λόγο επιλέχθηκε τρίτη χώρα (Ολλανδία) για την καταχώρηση της Διεθνούς Εταιρείας Έργου;

Χ.Φ.: Όπως συμβαίνει με κάθε εταιρία, αναζητείται το ευνοϊκότερο για αυτή φορολογικό περιβάλλον.

Μπράβο κ. Υπουργέ που δεν το διαπραγματευτήκατε! Δηλαδή οι δραστηριότητες της εταιρίας δεν θα φορολογηθούν ούτε στην Ελλάδα ούτε στη Βουλγαρία! Ποια η διαφορά της Ολλανδίας από την Ελλάδα και τη Βουλγαρία? Πλήρη Μέλη της Ε.Ε. δεν είναι και οι τρεις αυτές χώρες?

Να φτιάξετε φορολογικό σύστημα σαν της Ολλανδίας κ. υπουργέ για να επιλέξει την Ελλάδα η Εταιρία ως έδρα της. Ειδάλλως, να μου επιτρέψετε και εμένα κ. υπουργέ να δραστηριοποιούμαι στην Ελλάδα (ως ελεύθερος επαγγελματίας που είμαι) και να φορολογούμαι στην Ολλανδία ή όπου αλλού γουστάρω.

Τι έχουν τα έρημα και ψοφάνε…

Hello citizens of greek Labyrinth

In People n’ Politics, Uncategorized on Οκτωβρίου 15, 2007 at 2:05 μμ

This web log aims at initiating a rational community-building process in Greece for the years to come. If you love living in Greece, yet you feel like living in a Labyrinth, feel free to join in..