Ο λόγος αφορά στην περίφημη ελληνική κουταμάρα “το προσεχές διάστημα” ή “το αμέσως προσεχές διάστημα“, η οποία έχει εγκατασταθεί στη γλώσσα σχεδόν όλων των αμέσα ή έμμεσα απασχολούμενων στην πολιτική και τη [stricto sensu]  δημόσια πληροφόρηση.

Το δυστύχημα είναι ότι η κουταμάρα δεν αφορά τόσο σε γλωσσικό lapsus όσο -τολμώ να πω- σε ένδεια της σκέψης, σε απροσχημάτιστη υπεκφυγή και σε απουσία αντίληψης του φόβου [σ.σ. σεβασμού] και της ευθύνης για τα κοινά.

Διάστημα που δεν ορίζεται αντικατοπτρίζει -ενδεχομένως- νου που δεν ορά και δεν οραματίζεται σε ορισμένο πεδίο [δυνατοτήτων και εφικτού], νου που δεν θέλει ή δεν μπορεί να είναι ειλικρινής, πιθανότατα αφελούς ή βαριεστημένου νου.

Κυβερνητική δημοσίευση σε ιστοσελίδα κορυφαίου παράγοντα-θεσμού μάς καλεί στο παιχνίδι της  ανοιχτής διακυβέρνησης, ωστόσο μάς ενημερώνει ότι:

“…η διαδικασία της επιλογής ξεκινά άμεσα και τα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν στο προσεχές διάστημα“

Ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι και το προσεχές διάστημα σταφύλι!

Το Δικαστήριο [των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων] αποφασίζει:

1) Η Ελληνική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει, κατά την ημερομηνία λήξης της ταχθείσας με την αιτιολογημένη γνώμη προθεσμίας, τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 12ης Μαΐου 2005, C-415/03, Επιτροπή κατά Ελλάδας, σχετικά με την ανάκτηση των ενισχύσεων που κρίθηκαν παράνομες και ασύμβατες προς την κοινή αγορά, σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης 2003/372/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Δεκεμβρίου 2002, για ενίσχυση που χορήγησε η Ελλάδα στην Ολυμπιακή Αεροπορία,
παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από την απόφαση
αυτή και το άρθρο 228, παράγραφος 1, ΕΚ.
2) Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι
πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», χρηματική ποινή ύψους
16 000 ευρώ για κάθε ημέρα καθυστέρησης στην εφαρμογή
των αναγκαίων μέτρων προς συμμόρφωση με την προπαρατεθείσα
απόφαση της 12ης Μαΐου 2005, Επιτροπή κατά Ελλάδας,
με ημερομηνία έναρξης της καταβολής ένα μήνα από τη
δημοσίευση της παρούσας απόφασης και μέχρι την εκτέλεση
της εν λόγω απόφασης της 12ης Μαΐου 2005.
3) Υποχρεώνει την Ελληνική Δημοκρατία να καταβάλει στην Επιτροπή
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στον λογαριασμό «Ίδιοι
πόροι της Ευρωπαϊκής Κοινότητας», το κατ’ αποκοπή ποσό των
2 εκατομμυρίων ευρώ.
4) Καταδικάζει την Ελληνική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.

—————–

Αντιγραφή από την Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 205/4, 29.8.2009

πηγή: http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2009:205:0004:0004:EL:PDF

Υ. Γ 1. : πήρε το αυτί μου ότι ο πρωθυπουργός θα ξεκινήσει την ομιλία του στη ΔΕΘ με τούτη εδώ την αλήθεια. Να ‘ναι αλήθεια?

Υ. Γ 2. : Ποιος είναι η Ελληνική Δημοκρατία βρε παιδιά? Να τον βρούμε να πληρώσει, μπας και σωθεί η τιμή της.

Πάνε σχεδόν 3 χρόνια από τότε που έπαψα να αγοράζω εφημερίδα.

Πάνε περισσότερα από 3 χρόνια από τότε που οι δημοσιογράφοι, οι διευθυντές, οι εκδότες και οι επιχειρηματίες των ΜΜΕ άρχισαν να βλέπουν και να αισθάνονται που πάει η έντυπη δημοσιογραφία και η σχέση του αναγνώστη με το δημοσιογραφικό μέσο.

Τότε υπέβαλα ένα ερώτημα στο Βήμα και πήρα μια προσωπική-ειλικρινή απάντηση -προς τιμήν του ανθρώπου που μου την έδωσε. Σήμερα δεν χρειάζονται απαντήσεις, το πράγμα μιλάει από μόνο του, ξερνάει…. και ξερνάει… και τελειωμό δεν έχει. Το θέμα είναι ότι δεν έγινε τίποτα, μονάχα ανοχή…. και ανοχή…..

Περάσαμε πλέον στη βαρετή, στη βλακώδη μυθιστορηματική, και κυρίως στη διαφημιστική δημοσιογραφία.

Για φαντάσου…, να είσαι και να θέλεις ακόμα να λέγεσαι άνθρωπος των media, μικρού ή μεγάλου μέσου…

Παραθέτω την αλληλογραφία μου με το μέσο…

~~~~~~~~~~~~~~~

—– Forwarded by Μαρίζα Λάβδα/To Βήμα/ΔΟΛ ΑΕ/dolnet on 21/03/2006 09:02 μμ —–

Τι κρίμα που οι περισσότεροι αναγνώστες του «Βήματος» δεν σκέφτονται σαν εσάς! Μέσα μας όλοι εδώ συμφωνούμε μαζί σας αλλά αυτό που τόσο σας άρεσε σε κείνο το πρωτοσέλιδο (άρεσε και σε μας, γι αυτό και το επιχειρήσαμε) μας έφερε από την πρώτη στην τέταρτη θέση των πωλήσεων, πράγμα που σημαινε σοβαρή οικονομική αιμορραγία. Οταν ζητήσαμε εξηγήσεις για την πτώση από το εμπορικό τμήμα μας, εντεταλμένο να παρακολουθεί σε καθημερινή βάση τη συμπεριφορά των αγοραστών εφημερίδων, μια από τις απαντήσεις έλεγε: Δεν προβάλατε ψηλά στην πρώτη σελίδα τις υπόλοιπες πλην Παπαρρηγοπούλου προσφορές (dvd, cd κλπ) και ήταν δύσκολο να τις ξεχωρίσουν οι αγοραστές στους πάγκους των εφημερίδων!
Συγχωρέστε μας λοιπόν την παρέκκλιση και συνεχίστε να μας τιμάτε με την προτίμησή σας

Για «Το Βήμα»

Χρ. Μεμής,
Διευθυντής Σύνταξης

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Γιατί παίζει με την αισθητική μας -εννοώ των αναγνωστών- το σχεδιαστικό / δημιουργικό / εμπορικό ή όπως αλλιώς αυτοπροσδιορίζεται το Τμήμα των εκδόσεών σας. Παρατηρώ πως κάθε φορά μετατοπίζεται -ανάλογα με το “ειδικό βάρος” της ένθεσης- το ΟΝΟΜΑ της εφημερίδας. Να μου συγχωρείτε τον χαρακτηρισμό, αλλά δεν μπορώ παρά να θεωρήσω βέβηλους εκείνους που κρεμάνε φαρδιά-πλατιά μια πλουμιστή ρεκλάμα (“patchwork”) στην κορυφή της πρώτης σελίδας, “υποβιβάζοντας” [κατά την ταπεινή μου άποψη] ένα Όνομα-Σύμβολο για τον Τύπο, τη Δημοκρατία και την Παιδεία του τόπου μας.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πω πως μέσα από ” ΤΟ ΒΗΜΑ” έμαθα να διαβάζω, να σκέπτομαι, να μιλάω, να διαλέγομαι, να αμφισβητώ, να διεκδικώ, να απολαμβάνω. Μέσα από την εφημερίδα σας αγάπησα το βιβλίο, καλλιέργησα την αισθητική του λόγου και της γραφής. Έμαθα την τέχνη της πένας και λευτέρωσα την ψυχή μου γράφοντας.

Είκοσι και πλέον χρόνια, βήμα τω βήμα έφτιαξα την περπατησιά μου, το ύφος μου, τις αρχές μου, τα ιδανικά μου, τις ιδέες μου, τις φιλίες μου. Προσπαθώ να είμαι σύγχρονος και τα καταφέρνω καλά. Προσαρμόζομαι εύκολα, παρ’ ότι πρωτόμαθα να γράφω με τους τόνους και τα πνεύματα.

Καμιά φορά βάζω και νερό στο κρασί μου, για να διατηρώ ισορροπίες με τους παλαιότερους, αλλά και για να μην έρχομαι σε ρήξη με τους πολύ φρέσκους. Μα δεν μπορώ να βάλλω το κάρο μπροστά από το άλογο, τούτο είναι θέμα αρχής. Φανταστείτε έναν πολιτικό να βάζει πάνω από το όνομά του, όχι το πορτρέτο του, αλλά τη ρεκλάμα του χορηγού του.

Αυτή η απόλυτη παράδοση στα τερτίπια της διαφήμισης ειλικρινά με τρομάζει, έως και αηδία μου προκαλεί. Πόση χαρά ένιωσα σαν αντίκρισα το κυριακάτικο φύλλο της  12^ης Μαρτίου! Το όνομα στην κορυφή και η ρεκλάμα στον «πάτο». Αυτό είναι, είπα, αυτό είναι το «ΒΗΜΑ»! Δείτε τι ωραίο που είναι!

Διπλή η χαρά σαν είδα ότι μέσα στις σελίδες του κρύβει ένα βιβλίο από την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους του Παπαρρηγοπούλου. Μετά, την άλλη Κυριακή, πάλι η ρεκλάμα στην κορυφή. Πολύ βαριά, πολύχρωμη ρεκλάμα, δεν ξέρω και εγώ πόσα γιγαμπάιτ.

Σας παρακαλώ, μεριμνήστε. Πείτε στους διαφημιστές να βάζουν τη ρεκλάμα στο πλάι, στον πάτο, σε μιαν άκρη, κάθετη ή οριζόντια, όπως τους κάνει κέφι, όχι όμως στην ΚΟΡΥΦΗ. Ας σεβαστούν την Κορυφαία Φήμη που έχει το Όνομα. Ας σκεφτούν λίγο, ας σκεφτούν οι «κορυφαίοι» διαφημιστές.

Με εκτίμηση,

Γεώργιος Β. Σαρανταυγάς

και για την αντιγραφή

“Λαβύρινθος”

Υπάρχει πιθανότητα διάλυσης/κατάρρευσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης? Μπορούμε να προβλέψουμε τα πιθανά αίτια κατάρρευσης, καθώς και την πορεία που θα λάβει μια “σταδιακή” ή ταχύρυθμη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν η Οικονομική και Νομισματική Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί  να σώσει τον εαυτό της, πως θα μπορέσει να σώσει την Ευρωπαϊκή Ένωση των κρατών-μελών της και των Υπηκόων της?

download  the work of scholar George V. Sarantavgas entitled “The Concept of Nation-State and the European Union: Philosophical  and Political Approaches on European Unification” (in pdf format)

Philosophical and Political Approaches on European Unification

που ήταν η ΓΣΕΕ?

η μαρκίζα στο κυβερνητικό κτίριο-θεσμό τους οδού Πειραιώς [σ.σ. υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων] αποκαθηλώθηκε, το 2004, με συνοπτικές διαδικασίες, λες και ήταν ληγμένη διαφήμιση. Τότε η ΓΣΕΕ το έκανε τουμπεκί. Τουμπεκί το έκανε και η ΑΔΕΔΥ. Τουμπεκί το έκαναν και οι εργαζόμενοι του Υπουργείου Εργασίας.

Η Νέα Δημοκρατία ξεκίνησε την επανίδρυση του κράτους από τις μαρκίζες. Με τη νέα της μαρκίζα στο κτίριο τους οδού Πειραιώς [σ.σ. πλέον Υπουργείο Απασχόλησης & Κοινωνικής Προστασίας] ήξερε τι έκανε. Έπιασε τη χορτασμένη και βολεμένη εργατική τάξη στον ύπνο. Αν αυτό γινόταν σήμερα, θα γινόταν λόγος για πραξικόπημα. Η ευφορία, όμως, του 2004 τα έκανε όλα να φαίνονται άδολες καινοτομίες…

Κατά ένα περίεργο τρόπο, η επανίδρυση της Νέας Δημοκρατίας περιορίστηκε στις μαρκίζες των κυβερνητικών κτιρίων και στα κρατικά αρκτικόλεξα.  Κατά ένα περίεργο τρόπο, την ίδια περίπου εποχή, η ΣΕΒ άλλαζε την επωνυμία του και φρεσκάριζε την εταιρική του ταυτότητα. Κατά έναν, επίσης, περίεργο τρόπο ήρθε η κρίση και κατά έναν άλλο περίεργο τρόπο η κρίση γενικεύεται και διευρύνεται.

Αναρωτιέμαι, ποιον προσπαθούν, αυτή την έρμη ώρα, να πείσουν η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ ότι κόπτονται για τους θεσμούς και την εργασία. Στη συνείδησή τη δική μου έχουν [αφού δεν τους ένοιαξε η αποκαθήλωση της θεσμικής μαρκίζας] μεταβληθεί σε ΓΣΑΕ και ΑΔΑΔΥ [σ.σ. όπου Α=Απασχολούμενων].

Τώρα όλοι αλυχτάνε και το παίζουνε προστάτες της εργασίας. Τώρα η ΓΣΕΕ θυμήθηκε τον εργατικό νόμο. Αλλά σε τι αναφέρεται? Στην πράξη δεν υπάρχει, πλέον, τέτοιος νόμος! Μήπως εννοεί τον “απασχολητικό”?

Ο στόχος επετεύχθη! Ελλείψει κοινής γλώσσας, προκύπτει αδυναμία προσδιορισμού και επιδίωξης του δικαίου της εργασίας!

P.S.:  Η χώρα, η εργασία, η ανθρώπινη τιμή και αξιοπρέπεια, οι θεσμοί ποδοπατούνται στο πεδίο της βλακώδους μάχης/συμπαιγνίας των αρκτικολέξων.

Labyrinth Greece 2009

Fine Arts Laboratory | Natasa Matraga

- painting

- picture writing

- engraving

- graphic design

at http://www.eurocrisis.eu

]]> http://lavyrinthos.wordpress.com/2009/03/31/eurocrisiseu/feed/ 0 lavyrinthos http://lavyrinthos.wordpress.com/2009/03/30/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%ad%ce%bc%ce%bf%cf%85/ http://lavyrinthos.wordpress.com/2009/03/30/%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%ad%ce%bc%ce%bf%cf%85/#comments Mon, 30 Mar 2009 22:47:56 +0000 lavyrinthos http://lavyrinthos.wordpress.com/?p=170 ]]>

Και πόλεμο πεδίου να κάναμε εμείς

τις γραφίδες για κοντάρια να ‘χαμε

και για πανοπλία το λόγο,

άξιους θα θέλαμε εχθρούς

που θα θωρούσαμε κατάματα

στα ίσια να τους πολεμήσουμε,

θαρρώ πως και εκεί

τρόπο θα βρίσκαμε

να πιάσει τόπο η πορφυρή μελάνη

και να μιλήσουν οι επόμενες γενεές

για την ποιητική την τέχνη

του πολέμου…

© Λαβύρινθος

“Ναι, σ’ αγαπώ, μα πιότερο αγαπώ λεύτερη να ‘σαι, ανυπόδητη να φθάνεις στα ριζώματα των αισθήσεων, κατάματα να θωρείς τον αμάραντο”.

© Λαβύρινθος

By Stacy Blackman

Business schools have created the crisis we’re in, says Dr. Peggy Cunningham, the new director of the School of Business Administration at Dalhousie University, Canada, in an interview published in Monday’s Globe and Mail. Having left a tenured position at Queen’s University, Cunningham wants to restructure the Dalhousie business school program around a core concept of responsible leadership.

In a Q&A with reporter Gordon Pitts, Cunningham lays out the problems as she sees them, and offers a new vision for future business leaders. Here are some nuggets from their conversation:

• Business school have created monsters.
  

Too much focus on individual success and competition between companies makes people forget that they’re part of a larger social system to which they are accountable. As Cunningham says:

Business schools have to take a very hard look at themselves to see the kind of people we are graduating and take our responsibility very much to heart in terms of the models we use to graduate these people.

• Wanting to get rich is fine, but it’s not sustainable as a sole motivation.

‘Greed is good’ may have been Gordon Gekko’s motto in the hit movie “Wall Street”, but Cunningham says, “If what it takes to make one person rich is to make two-thirds of the rest of the world poor, I don’t think that’s a sustainable model.”

• Turning out more public administration grads is not necessarily the answer.
  

Citing the eight-year lag between the entrenchment of the Internet and the first legislation to protect online privacy, Cunningham is skeptical about the government’s ability to take the lead in new technologies. “Even though I might be very critical of business, business is going to be the engine that drives new technologies that will make business itself more sustainable.”

MBA programs everywhere have begun an era of introspection. Last week, the Wharton School announced that the keynote speaker for MBA commencement will be Dr. Muhammad Yunus, founder and managing director of Bangladesh’s Grameen Bank and recipient of the 2006 Nobel Peace Prize.  More and more, business school programs are eager to point out that entrepreneurship can be about more than merely making money.

Source: http://blogs.bnet.com/mba/?p=453&tag=homeCar&tag=nl.e713

“το αμέσως προσεχές διάστημα”

Έχει καταντήσει αηδία η χρήση (προφορική και γραπτή) από τους πολιτικούς και τους κυβερνητικούς της φράσης “το αμέσως προσεχές διάστημα…”, χωρίς να ακολουθεί προσδιορισμός [χρονικός τε και επιθετικός] του διαστήματος.

Έχει καταντήσει, επίσης, αηδία η χρήση και η αναπαραγωγή (προφορική και γραπτή) από τους δημοσιογράφους μας της φράσης “το αμέσως προσεχές διάστημα…”, χωρίς να ακολουθεί προσδιορισμός [χρονικός τε και επιθετικός] του διαστήματος.

Σαν να έχει κοπεί το νεύρο της σκέψης! Σαν να βαριούνται τον εαυτό τους αυτοί οι άνθρωποι, τη σκέψη τους, τη γλώσσα τους, τη δουλειά τους, το είναι τους. Σε ποιο διάστημα αναφέρεστε κύριοι και κυρίες της ενημέρωσης? Απαιτείστε να οριστεί και να προσδιοριστεί, επιτέλους, το διάστημα να πάρει ο διάολος.

Ας πούμε ότι πολιτικός λέει μπαρούφες! Ο δημοσιογράφος γιατί αναπαράγει αυτούσιες τις μπαρούφες του πολιτικού περί του “αμέσως προσεχούς διαστήματος”;

Μήπως διδάσκεται στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών και στα Πανεπιστήμια Δημοσιογραφίας ετούτη η κουταμάρα του “αμέσως προσεχούς διαστήματος” ως γλώσσα υπεκφυγής; Πως γίνεται να χρησιμοποιείται από τόσους πολλούς δημοσιογράφους και κυβερνητικούς αυτή η βλακεία; Λες και την έχουνε μάθει παπαγαλία τη φράση. Λες και είναι συμπαιγνία το πράμα.

Να χαίρονται οι αρχισυντάκτες των σοβαρών ΜΜΕ τα φιντάνια τους. Οι καθηγηταράδες των σχολών ΜΜΕ γιατί κάνουν τουμπεκί;

Αν δεν γνωρίζετε (κυρίες και κύριοι δημοσιογράφοι) ποιο μπορεί να είναι το “αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα” (σ.σ. το εκάστοτε διάστημα), πείτε ή γράψτε “προσεχώς” ή “λίαν προσεχώς”.  Αν θέλετε και εσείς να μάθετε ποιο είναι το “αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα” ζητήστε από τον εκάστοτε βλάκα που σας το ξεφουρνίζει να το ορίσει το διάστημα. Διαφορετικά, μου επιτρέπεται να πως ότι είστε αναμεταδότες βλακείας…

Αμέτρητα τα παραδείγματα.

Αντιγράφω -σήμερα- από άρθρο εφημερίδας:

Με τροπολογία που θα κατατεθεί στη Βουλή το αμέσως προσεχές διάστημα θα διπλασιαστεί το ποσό της παρακράτησης του φόρου εισοδήματος που καταβάλλεται σήμερα από τους ενδιαφερόμενους από 10% σε 20% προκειμένου να επιτραπεί η προσφυγή τους κατά των διοικητικών πράξεων των ΔΟΥ στα φορολογικά δικαστήρια και να ανασταλεί έτσι επ’ αόριστον η είσπραξη των οφειλών από το κράτος.

Λαβύρινθος

Υ.Γ.: Συνεχίζεται και στη νέα [ανοιχτή] διακυβέρνηση / βλ. Archives for 2009